نسیم حیات

اینجا غروبه نازنین،دنیا دروغه نازنین

تو شهر غربت زندگی چه بی فروغه نازنین؛

رنگین کمون آسمون قناری های بی زبون

لحظه سخت رفتنه از عاشقی دل کندنه

پرنده های بی وطن همه اسیرن مث من

صدای خوندن ندارند؛

وقتی که تنهایی میادستاره ای در نمی اد

امید  موندن ندارند؛

خسته شدم از این روزای بی کسی

ای هم صدا پس کی به دادم میرسی

تو غربت شهر فرنگ کاغذی

مرگم رسید پس کی به دادم می رسی

مرگم رسید پس کی به دادم می رسی!

مرگم رسید پس کی به دادم می رسی!